Hangimiz Engelli Nedir Engeli?


Gözlerimi, önümde yürüyen çocuğun üzerinden alamıyordum. Daha doğrusu, yürümeye çalışan çocuğun üzerinden. Elindeki koltuk değneklerini büyük bir güçlükle kaldırıyor ve alt tarafı tutmayan vücuduyla, bir sağa bir sola sallanıyordu. 13-14 yaşlarında görünüyordu. Yürümek için harcadığı güç, küçük vücudunu bir deri bir kemik bırakmıştı.

Sanki büyülenmiş gibi onu takip ederken, aniden düştüğünü gördüm. Koltuk değneklerinden biri kaldırımın kenarına rastlamış ve oradan kayıp çocuğu düşürmüştü.

Yanına giderek yerden kaldırmaya çalıştım. Sessizce ağlıyordu. Arkasını okşayıp:

- Üzülme!.. dedim. Olur böyle şeyler.

- Üzülmüyorum!.. diye cevap verdi. Zaten ben pek üzülmem.

Elimle gözyaşlarını silerken:

- Ama!.. dedim, Ağlıyorsun.

- Kolum çok acıdı!.. dedi. Onun için herhalde.

Gömleğini sıyırıp koluna baktım. Bileğinden kesikti. Bu yüzden, koltuk değneklerinden biri özel olarak yapılmıştı.

Elini fark ettiğimi anlayınca:

- Bu düşüşüm hiçbir şey değil!.. dedi. Daha önce düştüğümde, elim araba altında kalmıştı.

Ne söyleyeceğimi bilemiyordum. Ama teselli olsun diye:

- Üzülme!.. dedim. Bundan daha kötü olabilirdi.

Hafif bir tebessümle:

- Üzülmüyorum!.. diye tekrarladı. Zaten ben pek üzülmem.

- Biraz önce de aynı şeyi demiştin!.. dedim. Neden böyle söyledin?

Koltuk değnekleri üzerindeki titrek vücudunu olabildiğince dikleştirirken:

- Çünkü ben, Allah'a inanıyorum!.. dedi. O'na inananlar, ebedi bir vücuda sahip olmayacaklar mı? Hem de sapasağlam bir vücuda.

Aman YaRabbi, neler duyuyordum?

Bu kadar küçük bir kalbin bu kadar büyük bir iman taşıdığını ilk defa görüyor ve sağlam zannettiğim vücudumun, onun hastalıklı vücudundan daha fazla titrediğini hissediyordum.

Teşekkür ederek yanımdan ayrıldı.

O küçük kahramanın arkasından bakarken, ister istemez hangimizin daha mutlu olduğunu düşünüyordum...


Yazar:Fatma Şahin

Not:Bu hikaye sürekli yazılarını takip ettiğim, kendini engellilerin dünyasını anlatmaya adamış çok değerli bir insan olan No Engel'ın arkadaşı Fatma Şahin'den alıntıdır. Söylenecek sözde bulmıyorum keza...tek söyleyeceğim "Hangimiz Engelli...Nedir Engeli" başlıklı sorum ile Bir engelli çocuktan ders almaya davet ediyorum her bir kimseyi....


Sevgiler...

10 di (yorum):

  • NoEngel | 16 Kasım 2009 12:53

    Sevgili Palyözi,
    Bu engellılere olan duyarlı davranışından dolayı senı yurekten tebrik ediyorum.Sizin gibi duyarlı ınsanlarımız oldukça bizlerin engellere bakış açısı daha olumlu,daha pozitif olacaktır.Bu güzel hikayeyi bloğunda paylaştığın için çok teşekkür ederim.Yüreğine sağlık.

  • Palyözi | 16 Kasım 2009 22:28

    Ben aslında en başında o teşekkürü size borç bildim ve paylaşabilme fırsatı için ilk kullanan oldum... Söylediğin tüm temennilerin gerçekleşmesi adına...Amin...

    İnşallah o engelli kardeşlerimizin yüreğinden umut ateşi sönmez...ve inşallah sizin gibi de o umuda yol gösteren izcilerde bu yarışdan vazgeçmez ve hep destekçileri olurlar....iyiki varsınız....Teşk;)

  • Syhn | 17 Kasım 2009 09:09

    muhteşem bi yazı. bizimle paylaştığın için tşkler...

  • Palyözi | 17 Kasım 2009 22:44

    beğendiğine sevindim asıl ben teşekkür ederim:)

  • SEVGİLERİMLE | 19 Kasım 2009 09:28

    Derin bir offff çekiyorum cnm ya.nedenmi...engel...çevremizde beyninden,ruhundan engelli bu kadar çok insan varken içinde kaç tanesi kucak açarki...ben yardım etmek bile demiyorum kucaklamak gerekiyor onları...yeğenim kolunu kırdı 1hafta önce alçılı geziyor.Düzeleceğini biliyoruz ama tek kolla idare ediyor ve zorluğunu görüyoruz bide düşünüyorumki bir ömür eksik bir parçayla yaşamanın zorluğunu...anlatabiliyormuyum cnm.
    çok dokundu yazın ağlyarak okudum.ama bu millet çok acımasız,şevkatsiz ...
    Ama nedense dert dinlemeye bayılırız.Çok güzel analiz yaparız...Teselli ederiz arkadaşlarımızı anlamsız bir şekilde...Küçük bir yardıma ihtiyaç olsa yok olur o arkadaş...gerçek değer verenlerden değil,yapmacık olanlardan bahsettim cnm...İnsanız...ne zaman nerde başımıza ne gelecek bilmeden yaşıyoruz.İsterimki her insan bunu bilerek nefes alsın.Çevresinde ne var diye gözlerini kocaman açıp baksın.Sevgiyle kucaklasın.

    Sevgilerimle...

  • Palyözi | 19 Kasım 2009 23:56

    ne güzel anlattın inan bana anlıyorum seni...Çünkü bende aynı duruma benzer birşey yaşamıştım...Ortaokulda iken ayağım çıkmıştı ve 1 ay yatarak iyileşmeyi bekledim. O süre içerisindeki çaresizliğim ve yaşadığım psikoloji gerçekten çok feciydi...

    Senin de söylediğin gibi herkein gözlerini kocaman açmasını bekliyoruz bu konuda...

    Sevgilerle....

  • sufi | 20 Kasım 2009 00:45

    Nezaman mutlulukla aramıza set set sıralanmış engelleri kaldıracağız yüreğimiz eli değnekli, gözü lal olan kadar dokunacak mutluluğun yüreğine.Başaracağız haydi!
    "Telefondaki ses;
    -annem nassılsın?
    -ohh mehmet seni sormalı?
    bir kahkaha:
    -ben yine geziyorum değneğimi de attım.Mehmet hep mutlu.
    Bu ses bir amaya ait birgün hikayesini ben de yazarım.Yazıyı yazana bize iletene gören görmeyen güzel gönüllere Sevgilerimle.

  • Palyözi | 20 Kasım 2009 01:03

    Ne güzel şıklık oldu bu iliştirdiiğiniz yorum mahiyetindeki kısacık bilgi!

    Geldiniz de siteme bir küçük ziyaret ile yetinmediniz o -tahmin ettiğimi kadarıyla kocaman- hikayelerinizden bi küçüçüğünü paylaşmayı yeğlediniz...teşekkürler....

    hikayesini özlemle beklicem...ama kardeşimizin:)

    Sevgiler bizden:)

  • Hayalbemol | 9 Aralık 2009 00:45

    Engellilerle ilgili 2 yıllık bir çalışma sonunda, oldukça güzel şeyler ortaya çıkarmıştık. Bu harika yazıyla, hem tekrar anımsattığın, hem de okuma fırsatı verdiğin için teşekkürler. Yaşama sevincini paylaşmak ve paylaştırmak dileğiyle.

  • Palyözi | 9 Aralık 2009 09:12

    dileklerin ve güzel sözlerin için teşekkür ederim...güzel olanı, güzel olan ayrışyırır diye söylenir bilmelisin sen bu en güzel olanlardan birisin...bunun için kendini tebrik etmelisin...

About this blog

Düçar =yakalanmış
Biteviye =monoton
Deruni =içten
İzafe =göreceli
Tazammun=kapsama
Tasallut =musallat olma
Mütecanis =homojen
Epigram =nükteli şiir
Vuzuh =açıklama
Muğlak =sonucu belli olmayan
Devinim =hareket
Erat =erler
Hedonist =hazcı
Dehliz =koridor
İştiyak =özleme
Muhayyile=hayal gücü
Süveyda =kalpteki gizli günah
Mutedil =ılımlı
Meczup =deli
Tekellüf =mükemmel
Muteber =saygın
Müstear =takma
Zelil,nebi =ar
  • Can umut kapısına sıkışmış gönül tortusu; sana kalan tozu toplamak bazen................. bazende toz olmak kapı yüzüne vurulmadan....

KELİME YIĞICISI'NDAN DÖKÜLEN KELİME YIĞINLARI İŞTE........DEVAM........

  • .....tükenmeyen eylemlerin kuklası konumunda sürüncemede bir hayat benimkisi..........
Hayatta küçük köşeciklerim var...sevenlerimin yüreğinde yaşama sebebim olan...ve birkaç köşem var kalemime ışık tutan beni köşe yazaN'ı yapan....

benim tabu kanunlarım var, dogmatik inançlarım, kısır arzularım, gömülesi yalnızlığım.... Bütün kelimeleri gelişigüzel harcayıp dolu dizgin saçmala hissiyatıyla çevrili sözlerim...kansızım...zansızım...yansızım...ama hâla cansızlar arasına alınmadı adım

Kelime Yığıcısı'nın Listesi

Kelime yığıcısı'nın duası: Allahım değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etme gücü, değiştirebileceğim şeyleri değiştirme cesareti ve bu ikisi arasıdaki farkı ayırt edebilme sağduyusu ver.=Amin=
Bu gadget'ta bir hata oluştu